Κυριακή, 4 Μαΐου 2014

Τα πρώτα Μαγιάτικα.

Αγαπημένη μου Σόφη,

    Ο αγαπημένος μου μήνας είναι ήδη εδώ. Να είναι καλός, να είναι ανοιξιάτικος προς το καλοκαιρινό και να έχει λιγότερες βροχές, διότι παραποτίστηκαν τα χωράφια μας. Νισάφι πια.
    Από εδώ και πέρα ήλιο.Έχουμε και μία φήμη να υπερασπιστούμε σαν χώρα. Περπατούσα τις προάλλες στο κέντρο, στη Λεωφόρο Νίκης κι έβλεπα τους τουρίστες να κοιτάζουν συνέχεια τον ουρανό. Κι εκεί που αναρωτιόμουν αν όλοι ψάχνανε τα χαμένα τους μπαλόνια, κατάλαβα ότι απλά αναζητούσαν τον πολυδιαφημισμένο μας ήλιο. Θα μπερδευτούν οι άνθρωποι, θα νομίσουν ότι είναι στην Αγγλία, θα ψάχνουν να βρουν και μετρό και άντε να εξηγήσεις τις χρόνιες, wannabe metro, τρύπες.

  Ο μήνας ξεκίνησε με ένα πικ-νικ στην εξοχή με το αγόρι μου. Έκανα τα σουτζουκάκια μου, λίγο παραψημένα αλλά αυτό το προσπερνώ, πήραμε τα ντολμαδάκια, ευγενική χορηγία της μαμάς Μορφούλας, σαλάτα, συνοδευτικά και ρετσίνα. Φάγαμε, ήπιαμε και πιάσαμε το Μάη σε μερικά κίτρινα λουλουδάκια που υπήρχαν σε αφθονία στα πέριξ. Η μουσική επένδυση από τα γύρω αυτοκίνητα ήταν αυτή που έπρεπε και ταίριαζε στην ημέρα. Συρτά, λαϊκά και μερικοί επαναστάτες που έκαναν τη διαφορά και έπαιζαν disco. Και με τούτα και με 'κείνα πέρασε η πρωτομαγιά καθόλα ανοιξιάτικα και καθόλου "εργατικά". Αυτό το τελευταίο δεν το λέω με υπερηφάνεια, απλά είναι γεγονός και δεν μπορώ παρά να το αναφέρω.
   
  Την ωραία πρώτη μέρα του μήνα διαδέχθηκε μία εξίσου ωραία δεύτερη. Για να εξηγηθώ θα κάνω μία ιστορική αναδρομή. Θυμάμαι πριν πολύ καιρό είχα βγει έξω για διασκέδαση το βράδυ. Ήταν τότε που κυκλοφορούσαν ακόμη τα τραμ στη Θεσσαλονίκη και ο Χατζηγιάννης έκανε δίσκους που πουλούσαν. Αυτό το ευχάριστο μου συνέβη ξανά την παρασκευή το βράδυ. Η πολύ καλή παρέα ήταν το τέλειο συνοδευτικό για μία μουσική βραδιά με την Ελευθερία Αρβανιτάκη και την Άλκηστη Πρωτοψάλτη.  (Stage by night, Θεσσαλονίκη) Ευχαριστήθηκε η ψυχή μου και τα αυτιά μου από ήχους και στίχους που, εκτός από συναισθήματα, έφτιαχναν και εικόνες. Σ 'εκείνο το "μια παραλία ερημική και ν'απλώναμε εκεί της ζωής μας το βήμα" από τη "Σωτηρία της ψυχής", δεν χρειάζεται καν να φτιάξεις την εικόνα, σου τη δίνει έτοιμη και σου λέει, άντε τώρα ονειρέψου. Όνειρο ήταν η βραδιά Σοφάκη. Όνειρο και μικρή εκδρομή στην εφηβεία, στα φοιτητικά χρόνια στα λεγόμενα, καλύτερά μας χρόνια. Δεν είχε όμως μελαγχολία.Γλύκα είχε και το συναίσθημα του ,τι ωραία που είμαι εδώ κι ακούω καλές μουσικές. Δεν ξέρω βρε Σοφάκη πως ακριβώς το καταφέρνουν μερικοί καλλιτέχνες και παραμένουν τόσο "φρέσκοι" και γεμάτοι ενέργεια, μετά από χρόνια καριέρας. Δηλαδή κάτι υποψιάζομαι με το αθώο μου μυαλό, αλλά διαλέγω το πιο ρομαντικό "πηγή ενέργειας είναι η αγάπη του κόσμου". Πολύ καλό δίδυμο, με αυθεντική χημεία, κατά τα φαινόμενα τουλάχιστον, σε ένα πρόγραμμα που δεν είχε κάποια έκπληξη, ούτε κάτι καινούριο αλλά ήταν πραγματικό βάλσαμο. Απλά Υπέροχες! Κρύσταλλα που λένε. Το μόνο που με λύπησε στο τέλος ήταν η συνειδητοποίηση του πόσο πολύ μου έχουν λείψει τέτοιες βραδιές. Λίγο που σκουριάσαμε, πολύ που σκούριασε η τσέπη μας και ξεχάσαμε ότι "δεύτερη ζωή δεν έχει" και πως "όλα μοιάζουν ένα τίποτα και κυκλοφορούν ανύποπτα". Τόσες ωραίες βραδιές με ανθρώπους που αξίζουν χειροκρότημα, δεν εννοώ κατ΄ ανάγκην επώνυμους και δεν τους χαιρόμαστε. Βλακεία! Συγνώμη για τη μη χρήση ευγενέστερου χαρακτηρισμού, αλλά από όποια μεριά και να το δεις, βλακεία είναι. Λες τώρα που έφτιαξε ο καιρός να γίνει κάτι καλό, να φτιάξουν και τα οικονομικά μας και να γίνουμε πιο ικανοί θεατές; Μακάρι.
     Ο νέος μήνας πάντως ξεκίνησε με καλούς οιωνούς. Δίχως να έχει γίνει κάτι που να αλλάζει ζωές, αλλάζει τη διάθεση και στις μέρες που ζούμε είναι το μόνο που μπορούμε να αλλάξουμε άμεσα. Βέβαια το Σαββάτο το πρωί είχα μία εμπειρία που με έβαλε σε σκέψεις και στο τέλος με εκνεύρισε, αλλά αυτό είναι κάτι που θα συζητήσουμε στην επόμενη μας κουβέντα.
    Σήμερα ας χαιρετηθούμε μουσικά Σοφάκη με "Τον έρωτα ρωτάω" και "Τα λαϊκά ". Όχι η καλύτερη ποιότητα στα βίντεο αλλά είναι κεφάτο φινάλε. Και εις άλλα με υγεία.

     Σε φιλώ γλυκά και σε χαιρετώ κοριτσάκι.




 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου